snelwegzingesprek

6 May 2020

 

De zevende week van het thuiswerken is van start. We zijn een beetje gewend geraakt aan de nieuwe situatie, althans zo ervaar ik dat zelf. Waar ik dacht dat beeldbellen niet te doen was voor de gesprekken die ik normaal gesproken voer, valt dat reuze mee. Met een groep voor het scherm overleggen leidt tot kortere en concretere bijeenkomsten, dus dat bevalt inmiddels heel goed.

Ik vond zojuist een bij deze situatie passende omschrijving van zingeving, namelijk: zingeving is het ongewenste een plaats geven op een manier die leidt tot acceptatie of zelfs motivatie.

Thuis moeten werken en vandaaruit mijn gesprekken voeren leek mij altijd ongewenst, maar inmiddels ben ik het zelfs leuk gaan vinden. Acceptatie heeft plaatsgevonden, kun je zeggen. Zodanig zelfs dat ik heb besloten om de huur van mijn nieuwe kantoorpand op te zeggen. Dat is niet alleen maar door die acceptatie ingegeven hoor, zeker ook door noodzaak, want mijn inkomsten zijn grotendeels weggevallen. Ik had het nog wel een poosje volgehouden, maar de vooruitzichten zijn ongewis, en dat, gecombineerd met de acceptatie van de nieuwe situatie, zorgde ervoor dat ik vrij gemakkelijk die stap kon zetten.

 

Het bijzondere is dat die stap vervolgens inderdaad nieuwe motivatie teweeg brengt.

Er kwam een opdracht in Amsterdam langs en, zonder de ‘ballast’ van een kantoor in het noorden, ligt Nederland weer helemaal open. Ik word zelfs blij van de gedachte dat ik de komende tijd telkens een leuke stad kan uitkiezen om daar een poosje te werken.

Het wordt wel zaak de hervonden motivatie niet uit de hand te laten lopen en straks weer elke dag 300 kilometer in de auto te zitten. Dat is nou net niet de bedoeling. Of zou het dan ook zo werken dat ik die ongewenste kilometers vanzelf ga accepteren en ze me zelfs motiveren, zeker als ik er zinvolle kilometers van kan maken. Door een taal te leren in de auto bijvoorbeeld of door iemand mee te nemen voor een snelwegzingesprek :-).

 

Meerten ter Borg had gelijk toen hij zei dat mensen zinmakers zijn. ‘Zingeving is een eerste levensbehoefte en we voorzien er zelf in’, schrijft hij in het voorwoord van zijn boek Zineconomie. Ik vind het een geruststellende gedachte: wat er ook gebeurt, we maken wel weer zin. Voel je niet bezwaard als jij nu de zin even niet ziet, dat hoort er ook bij. Het duurt soms even, maar zin vind(t) je wel weer. 

Please reload

Recent Posts

April 16, 2020

March 18, 2020

November 1, 2019

July 1, 2019

June 1, 2019

December 18, 2018

September 17, 2018

Please reload

Archive
Please reload

Heidi Jansen

Vossebelt 54

7751 SZ Dalen

06 - 22 23 85 95